Back to the future λοιπόν. Και αυτή τη φορά οχι με greekenglish, αλήθεια πώς έγραφα τότε μου φαίνεται αδιανόητο. 10 χρόνια μετά και τι δεν έχει αλλάξει. ΟΛΑ Χθες το βράδυ σε ονειρεύτηκα. Γτ το ασυνείδητο παίζει έτσι και έρχεσαι πάλι στο μυαλό μου, σήμερα. Νέος υπολογιστής στη δουλέια, είπα να συγχρονίσω το γκούγκλ και νά που στο τούλμπαρ το μπλόκ μου και το μπλόκ σου. Πεθαμένα πράγματα είπα από μέσα μου. Κενό... το περιστατικό μου άρρωστο, καλύτερα, δεν είμαι για να αρρωστάινω τώρα. Ανοίγω μια νέα σελίδα και νασου ξανά το μπλόκ μου και το μπλόκ σου. Η ζωές μας πριν 10 χρόνια, 2010-----2020. Διαβάζω αποσπάσματα δικά σου και δικά μου και σκεφτομαι τώρα , πόσο διαφορετικά βλέπαμε ο καθένας αυτό που φτίαξαμε. Δεν συμβαδίσανε ποτέ οι ζωές μας, οι σκέψεις μας, τα θέλω μας, με μια εξαίρεση, όταν βγάζαμε τα ρούχα μας. Τότε ξεγυμνωνόμασταν και αφήναμε να πέσουν κάτω, όπως όπως τα ρούχα μας και μάζι τις σκέψεις, τις ενοχές και τις διαφωνίες. Πόσο διαφορετικά βλέπαμε/βλέπουμε τη ζωή, τις σχέσεις αν και πάλι μπορεί και όχι. Καλή νέα αρχή μου.